Na luta somos dignas e livres!
Per Akracia – Fenikso Nigra En la plej multaj studoj pri la sindikatismo en Brazilo, la anarkisindikatismo aperas mallonge: oni citas ĝian ekziston, priskribas vertiĝeman leviĝon kaj falon, atribuas tiun dekadencon preskaŭ ĉiam al la anarkisindikatistoj mem, kaj fermas la
Anarko-sindikatismo ne petas trapason ĉar ĝi ne rekonas la vojon. Ĝi aperas kiel raŭka krio meze de la ŝanĝo, kiel seka rifuzo fronte al maljusta ordo, kiel la kolektiva decido haltigi la maŝinon, kiu nin muelas. En la 21-a-jarcenta Brazilo,
SUBTENU NIAJN KUNULOJN. ORGANIZIĜU KAJ PARTOPRENU EN LA AGADOJ! DEFENDI VIAJN LABOR-RAJTOJN NE ESTAS KRIMO! Ni ĵus eksciis pri la plej nova decido pri la kondamnoj de niaj ses kamaradoj. Tial, la CNT ne povas silenti. La juĝisto, kiu prezidis
Svedaj monbiletoj. “La ĉefa fonto de sindikata forto estas, ke kunlaborantoj kuniĝas kaj agas kune. Kompreneble, estas valora havi kvalifikitajn intertraktantojn kaj advokatojn, pagitajn kamaradojn kaj subtenajn aktivulojn. Sed ĉi tiuj rimedoj estas komplemento (ne anstataŭaĵo) por la propra batalo