Per Akracia – Fenikso Nigra
Oni nomas demokratio sistemon en kiu la plimulto decidas nur pri la supraĵa. Vi elektas vizaĝojn, partiajn emblemojn, kampanjajn promesojn. Neniam vi elektas la strukturojn, kiuj determinas kiel vi vivas: la organizon de laboro, la distribuon de riĉeco, la limojn de la ebla. Reprezenta demokratio ne dissolvas la koncentriĝon de potenco — ĝi vestas ĝin per la aspekto de popola legitimeco.
La nuntempa kontrolo ne plu bezonas krudan forton kiel ĉefan metodon. Ĝi funkcias per fabrikita konsento. Homoj estis konvinkitaj, ke aperi ĉe la balotujoj egalas al ekzercado de reala potenco. Sed partopreni en rito ne estas decidi. Konsenti ne estas regi. Moderna demokratio transformis obeemon en civitan virton kaj pasivecon en civitan respondecon.
Observu tion, kion oni nomas politika pluralismo. Kiam ĉiuj disponeblaj alternativoj respektas la samajn netuŝeblajn limojn, kiam neniu partio pridemandas la fundamentojn de la ekonomia sistemo, kiam la debato oscilas nur inter malsamaj administradoj de la sama strukturo, la elekto fariĝas teatra.
Ŝanĝiĝas la diskurso, konserviĝas la hierarkio. Ŝanĝiĝas la tono, restas la substanco. La sistemo neniam demandas ĉu ĝi devas ekzisti — nur kiu administru ĝin pli bone. Demokratio ne superas la dominadon; ĝi legitimas ĝin en regulaj cikloj.
Radikale pridubi ĉi tiun aranĝon estas traktate kiel perfido kontraŭ la civiliza pakto. Kritiko estas akceptata nur dum ĝi ne transpasas la nevideblan linion inter reformo kaj rompo. Oni povas protesti kontraŭ specifaj politikoj, neniam kontraŭ la reĝimo mem.
La demokratia aparato evoluigis sofistikajn antikorpojn. Ĝi absorbas indignon transformante ĝin en balotajn temojn, kanaligas ribelon en sendanĝerajn protestajn voĉdonojn kaj akceptas ŝanĝojn kondiĉe ke ili estu kosmetikaj.
Estas demando, kiun la sistemo evitas je ĉia kosto: kio se la problemo ne estas kiu regas, sed la mema ago regi tiel? Kio se koncentri decidojn pri la vivo de milionoj en la manoj de malmultaj estas, en si mem, malkongrua kun vera libereco, sendepende de kiom da voĉoj legitimas tiun koncentriĝon?
Reprezenta demokratio ne estas la pinto de la homa politika organizado. Ĝi estas la plej efika formo iam kreita por enhavi aŭtonomion sen aspekti aŭtoritate.
Dum ni kredos, ke politika libereco reduktiĝas al elekto inter antaŭaprobitaj opcioj, ni restos kaptitaj en superrigardataj liberecoj. Vera emancipado komenciĝas kiam ni ĉesas peti permeson por tute reimagini kiel ni povas vivi kune.
En la lukto ni estas dignaj kaj liberaj homoj!
